محمد أميني نجفى

147

سيرى در الغدير ( فارسي )

كتاب الغدير درج شده است . ( 14 ) ذكر كشتارها وجناياتى كه معاوية در طول سلطنت خويش نمود از حوصله اين ارواق خارج است . علت اصلى دشمنى معاوية با على اين بود كه علي عليه السلام وى را مانند عثمان والى شام ننمود . علي ( ع ) در أوايل خلافت خود جرير را نزد معاوية فرستاد تا أو موضع معاوية درباره خلافت خودش آگاه شود . معاوية به جرير گفت : " من نظري دارم . . . ( وآن اينكه ) به على بنويسى كه خراج شام ومصر را از آن من سازد وهنگام مرگش بيعت ( با كسى را ) بر گردن من تحميل ننمايد . ( در اين صورت ) من خلافت را به تسليم مىكنم وبه أو خواهم نوشت كه خليفه است . . . " . ( 15 ) اما أمير المؤمنين علي عليه السلام فردى نبود كه زمام امورش را به دست فرد تبهكارى چون معاوية بدهد . هنگامى كه معاوية از جواب مثبت علي ( ع ) مأيوس شد ، پيراهن عثمان را علم نمود وبه معاندت با علي ( ع ) پرداخت . وى همه جا مىگفت علي ( ع ) در قتل عثمان دست داشته است وحال آنكه در زمان كشته شدن عثمان ، علي ( ع ) در خارج از مدينه بود . ( 16 ) معاوية در ستيز به علي ( ع ) ، جناياتى مرتكب شد كه قلم از بيان آن عاجز است . طبري وديگران مىگويند : " بنى أمية هنگامى كه مىشنيدند بر نوزادى نام " على " را گذارده‌اند ، آن نوزاد را بي درنگ مىكشتند " . ( 17 ) معاوية هميشه در آخر خطبه نماز جمعه مىگفت : " خدايا ! أبو تراب ( = على ) در دين تو ملحد شده است و ( مردم را ) از راه تو باز داشته . خدايا ! أو را به شدت لعن نما وبه عذابي دردناك عذابش كن ( اللهم إن أبا تراب الحد في دينك وصد عن سبيلك ، فالعنة لعنا وبيلا وعذبه عذابا أليما ) . معاوية براي تمامى عمالش نوشته بود كه اين جملات را بالاى منبرها بگويند . ( 18 ) سپاهيان معاوية در جنگ صفين 25 هزار نفر از أصحاب علي ( ع ) را كشتند . ( 19 ) جمعى از اين كشته شدگان ، از صحابه باوفاى پيامبر أكرم ( ص ) بودند . يك بار

--> ( 14 ) الغدير ج 10 / 139 - 177 . ( 15 ) الإمامة والسياسة ج 1 / 59 ، كتاب صفين ص 52 ، شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد ج 1 / 250 ط قديم [ = ج 3 / 84 ط جديد ] . ( 16 ) مجمع الزوائد ج 7 / 230 . ( 17 ) تهذيب التهذيب ج 7 / 319 . ( 18 ) شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد ج 1 / 356 ط قديم [ = ج 4 / 56 ، 57 ط جديد ] . ( 19 ) كتاب صفين ص 558 ، البداية والنهاية ج 7 / 275 ، تاريخ الخميس ج 2 / 309 ، روضة المناظر ج 11 / 129 .